Wij, alle grindtegels van Nederland, schamen ons diep. Wij schamen ons ervoor dat u overal, waar u ook kijkt, ons wel kunt zien. Tussen verdiepingen van flats. In heel veel tuinen vooral in Zoetermeer, Purmerend, Barendracht en Vleuten. Maar ook op stations. Heel veel huizen, kantoren en flats. En wat ons nog erger maakt is dat we nu ook nog grauw, groenig en viezig zijn geworden. Wij zijn grindtegels op leeftijd. En dat is te zien.
Wij waren de trots van de jaren tachtig, maar we zien nu ook wel in dat wij er eigenlijk niet hadden mogen zijn. Wij zijn lelijk. Wij zijn vervuild. Wij zijn eigenlijk niet op te ruimen omdat we met zo velen zijn.
Wij zeggen tegen heel Nederland: “Sorry, dat wij bestaan”.
Edoch, er moet ons toch ook een klein dingetje van het hart. Wij hebben onszelf niet gemaakt. De betonbedrijven hebben ons gemaakt en uw vaders en moeders hebben ons gekocht. Dat willen wij eigenlijk ook wel even kwijt. Wij zijn tot grindtegels gemaakten en kunnen er eigenlijk niet zoveel aan doen dat we zo verschrikkelijk lelijk zijn en u ons overal tegenkomt.
Toch snappen wij dat u zich aan ons ergert. Maar weet dat u met uw ergernis door elke grindtegel in Nederland wordt gezien en gehoord en begrepen wanneer u uw afschuw over ons uitspreekt. Wij begrijpen u, wij willen u ook begrijpen ondanks onszelf.
Namens alle grindtegels van Nederland: “Nogmaals sorry”!
deweekvanbreek.com 