Bij de RET kun je aantal soorten dagkaarten kopen. Eentje daarvan is een dagkaart kind.
Meestal ga ik alleen met de metro, maar met een kind erbij kan ook best gezellig zijn, voor een keertje, of voor een dagje.
Het leek me lastig om een 1 dagkaart kind te kopen bij een oplaadpunt van de RET, net zoals me dat onmogelijk leek via de RET app. Want hoe krijg je dan dat kind voor die dag?
En wat voor soort kind zou eigenlijk moeten zijn? Meisje, jongen, something in between? Een mooi kind of juist een lelijke? Een kind van kleur of een witte? En zou er een minimumleeftijd aan verbonden zijn, want een luier verschonen zou mij net een stapje te ver gaan.
Gelukkig zag ik dat je ze ook bij de Primera kon halen. Ik kom regelmatig bij de Primera, niet voor een kind, dat nog nooit, maar voor een rolletje postzegels of om een pakje af te geven. Nooit een kind gezien. Ook niet gehoord dat ze achter in het magazijn een groepje kinderen hebben staan, waar ik er eentje uit zou kunnen kiezen.
Ik zou denk ik wel eerst zo’n groepje kinderen moeten zien om te weten met welk kind ik een dagje zou willen reizen. Je ziet wel eens in films dat een rijk kinderloos echtpaar, waarschijnlijk tegen forse bijbetaling, een kind mag kiezen in een weeshuis. Alle kindjes lachen een grote lach die zegt: “Pick me!”. En dan kiest dat echtpaar er eentje op gevoel. Zo zou ik dat ook willen doen. Dat je uit een groep kinderen hét kind kiest waarvan je intuïtief weet dat je er een leuke reis in de metro mee zal hebben.
Aangezien ik niet begreep waar ik dat kind dan voor die dag zou moeten ophalen, ging ik naar de contactpagina van de RETsite. Ik chatte met Carla. Ik vroeg naar haar naam, maar die wist zij niet, en ik schatte haar daarom niet intelligent genoeg in om mijn vraag, naar waar ik dat kind kon halen, te beantwoorden.
Ik voel me van nature niet erg eenzaam en kan best wel aardig met mijzelf opschieten, al zeg ik het zelf, maar toen ik in mijn eentje in de metro stapte die mij naar Beurs moest brengen, voelde ik me eigenlijk best wel een beetje alleen in die metro zonder dat kind waar ik me zo op had verheugd.