deweekvanbreek

Ik wil één dag niet over Covid praten.

Ik wil één dag niets over Covid horen.

k wil één dag niets over Covid lezen.

Ik wil één dag niets over Covid schrijven.

Dus schrijf ik er vandaag niet over.

Maar kan dat? Als ik schrijf dat ik er niet over schrijf, schrijf ik er dan tóch over?

Het doet me denken aan de Fakir en Hansje. De Fakir verhuurt vliegende tapijten en Hansje wil er mee gaan vliegen. De Fakir vindt het goed, maar stelt één voorwaarde: “Je mag niet aan een ezel denken”.

Hansje vliegt weg. In het begin wordt hij volledig in beslag genomen door het avontuur en het uitzicht. Wat later denkt hij: “Wat had de Fakir ook alweer gezegd? Oh ja, ik mag niet aan een ezel denken.” Prompt verliest het kleedje zijn magische krachten en valt Hansje er af.

Dus ja.

Morgen dan?

Ode aan de doventolk

Ah, weer een persconferentie van premier Rutte. Inmiddels kijk ik meer naar de doventolk dan naar premier Rutte. Rutte, ja dat weet ik nu wel; iets over corona waarschijnlijk.

De doventolk staat midden in beeld en als je eenmaal naar haar kijkt, laat zij je niet meer los. Het is razendknap hoe zij al zwaaiend en gebarend de woorden van Rutte simultaan vertaalt.

Om de volgende persconferentie wat spannender te maken, stel ik voor dat de doventolk eerst de tekst van Rutte zwaait en gebaart.

Daarna doen we met zijn allen een quiz met vragen over wat zij gezwaaid en gebaard heeft. De winnaars van de quiz mogen dineren in een restaurant naar keuze, de dag voordat de restaurants weer open mogen.

En dan? Oh ja, dan moet Rutte zijn verhaal ook nog houden natuurlijk.