Auteur: deweekvanbreek

Aan:  

Mevrouw M. Kortjakje

Kortjas 45

1444 KJ Purmerend

Betreft: Beëindiging Ziektewetuitkering

Geachte mevrouw Kortjakje,

Na beoordeling van uw situatie delen wij u hierbij mede dat u niet voldoet aan de voorwaarden zoals gesteld in de Ziektewet. In artikel 4.11, onderdeel c, van de Ziektewet is bepaald dat toekenning van een uitkering uitsluitend mogelijk is indien betrokkene voldoet aan de daarvoor geldende criteria.

Eén van deze criteria betreft het overleggen van een verklaring van de bedrijfsarts waaruit ondubbelzinnig blijkt dat u wegens ziekte niet in staat bent uw werkzaamheden te verrichten. Een dergelijke verklaring hebben wij van uw bedrijfsarts niet mogen ontvangen.

Daarnaast hebben wij via een anonieme informant een melding ontvangen waaruit blijkt dat u op zondag jongstleden aanwezig was in de kerk. Dit staat op gespannen voet met uw eigen verklaring dat u “altijd ziek bent”. 

“Maar zondags niet” blijkt uit informatie van de anonieme informant. U gaat “zondags naar de kerk met een boek met vol zilverwerk”, hetgeen de indruk wekt dat u werkzaamheden verricht of kunt verrichten. Op de foto die onze anonieme informant van u maakte, en is bijgevoegd bij deze brief, ziet u er ook niet heel erg ziek uit.

Voor de toepassing van de Ziektewet geldt dat arbeidsongeschiktheid consistent aanwezig moet zijn. Indien u op zondag niet ziek blijkt te zijn, hetgeen wij u uiteraard van harte gunnen, mag redelijkerwijs worden verwacht dat u op de daaropvolgende maandag uw werkzaamheden hervat.

Gelet op de geconstateerde inconsistenties tussen de wettelijke vereisten en uw feitelijk handelen, zien wij ons genoodzaakt uw Ziektewetuitkering per direct te beëindigen. Tevens zullen de reeds betaalde uitkeringen aan u worden teruggevorderd.

Hoogachtend,

Herman Kortenbroek

Directeur Gemeentelijk Dienst Ziekten en Uitkeringen

Maatje 42

1442 KJ Purmerend

Nu bewezen was dat wolf Bram was overleden, durfde de juffrouw van de kleuterklas ´de Eikeltjes´ wel weer een wandeling door het landgoed Den Treek-Henschoten te maken met haar kleutertjes.

En het leek ook allemaal goed te gaan.

Maar plotseling stonden de kleutertjes doodstil. In de verte zagen zij een wolf. Toch? De kleutertjes die het sprookje van Roodkapje kenden, begonnen meteen te huilen, de andere kleutertjes volgden snel hun voorbeeld.

Was dit de wolf die de grootmoeder van Roodkapje had verslonden en nu op de kleutertjes lag te wachten vermomd als de grootmoeder van Roodkapje? In de verte stond een bouwval dat zomaar het huisje van grootmoeder had kunnen zijn. Dat voelden de kleutertjes in alle zenuwbaantjes van hun lichaampjes. 

In het sprookje stond dan wel dat, nadat Roodkapje was opgepeuzeld door de wolf, zij door een jager uit de buik van de wolf werd gered, maar daar denkt een kleutertje niet aan als hij in de ogen van een wolf kijkt. Dat kleutertje maakt kennis met zijn eigen diepste existentiële angsten.

Waarschijnlijk had de wolf net gegeten, want hij liet de kleutertjes met rust. De juffrouw en de kleutertjes kwamen met de schrik vrij en haastten zich terug naar de school.

De schoolpsycholoog, dokter Jong, reageerde hij furieus: “Kleutertjes zijn nog een ongeschreven blad en wat wij, als opvoeders, op dat blad moeten schrijven moet gaan over liefde en aandacht, maar in plaats daarvan maken we ze voor het leven bang met een fictieve wolf uit een fake news sprookje als Roodkapje”.

Dokter Jong besloot de minister van Onderwijs over dit incident en de consquenties, bijna alle kleutertjes plasten weer in bed, te informeren. De Minister reageerde geschokt en gaf alle consultatiebureaus in Nederland de opdracht om alle sprookjesboeken van Roodkapje te verbranden.

Henk staat rustig te pissen in een urinoir op station Utrecht CS. Opeens komt er een man aan, die direct naast hem gaat staan pissen, terwijl er zat andere pisbakken vrij zijn.

Die man begint ook nog tegen Henk te praten. Henk luistert niet. Hij zit met zijn gedachten bij de verklaring van de Rechten van de Mens, waarin vast ook staat dat elke man recht heeft op zijn privacy tijdens het pissen in een urinoir en dat die privacy gewaarborgd dient te worden door afscheidingen tussen die urinoirs.

De man naast hem schijnt het niet te deren. Hij heet Michiel, en stelt zich voor als Master Meditator Michiel. Michiel de Master Meditator vraagt aan Henk om mee te doen aan een challenge.

Henk heeft geen flauw idee wat een challenge is en het boeit hem ook niet zo. Biertje erbij en voetbal op TV en alles is kits voor Henkie the Man.

Maar Michiel de Master Meditator is een volhouder: “Die challenge is precies iets voor jou, Henk! Die challenge heet: ´Jeuk is niet leuk´. Henk, je moet weten dat je alleen maar jeuk hebt, omdat jij de gedachte aan jeuk toelaat. En hoe meer je dat doet, des te harder ga jij krabben.”

Henk, die net zijn de laatste druppels in de pispot druppelt, krijgt opeens overal jeuk. Hij begrijpt niet hoe dat kan, maar nu opeens heeft die Michiel wel een punt. “Als dit een manier is om van mijn jeuk af te komen, dan wil ik die challenge wel aangaan”, denkt Henk.

“Dat is mooi”, zegt de Master Meditator alsof hij de boodschap van Henk via onzichtbare theta-trillingen al heeft begrepen nog voordat het stemgeluid van Henk zijn trommelvlies raakt.

“Na ´Jeuk is niet leuk´ gaan we een tweede challenge doen ´Pijn is niet fijn´. Henk, als jij je jeuk wegdenkt, dan kun je dat ook met pijn. Tandarts Kloosterveen zal wat sessies begeleiden. Eerst nog met verdoving en daarna zonder. En ook hier zul je de kracht van meditatie ervaren. Jouw pijngedachten zullen als stoom uit je kruin chakra verdampen, terwijl Kloosterveen net een kiesje trekt of een gaatje boort.”

Henk laat zich eigenlijk toch nog best wel makkelijk overhalen voor de challenge. Hij vindt die Master Meditator raar en inspirerend tegelijk. Jeuk is inderdaad niet leuk en pijn is echt niet fijn. Het liefst zou hij ook een sessie willen over ontspannen pissen in een openbare urinoirruimte, maar dat durft hij niet aan Master Meditator Michiel te vragen.

Voorpaginanieuws in het weekblad de Donald Duck: “KATRIEN DUCK IS KWAAD!!!”

Dat nieuws zou zomaar kunnen gaan om de, door haar verloren, strijd tegen Kim Kardashian als wereldwijde super-diva. Dat was inderdaad verschrikkelijk voor Katrien, maar nu is het iets veel belangrijkers.

“Bijna elke jonge vrouw heeft mijn lip gekopieerd”, aldus Katrien. “En dat is juridisch strafbaar. In het trademark van de familie Duck en het weekblad de Donald Duck zijn ook de rechten van het gebruik van mijn lip juridisch vastgelegd.”

De familie-advocaat Dick Duck, die eerder Oom Dagobert heeft bijgestaan bij enkele erfeniskwesties, is door Katrien Duck gevraagd de zaak juridisch voor te bereiden: “Als vrouwen de lip van mevrouw Duck willen kopiëren, zullen ze haar daarvoor financieel moeten compenseren. Zij heeft de rechten!”, aldus Dick Duck.

¡DeWeek! was enigszins overvallen door dit stukje showbizznieuws, vooral door de schijnbare onbenulligheid ervan, en jamaarde: “Ja, maar mevrouw Duck dat slaat toch helemaal nergens op? En als u dit juridisch voor elkaar krijgt, hoe wilt u die compensatie dan in de praktijk gaan regelen?”

Maar Katrien stond al bij een andere microfoons haar verontwaardiging over de hele gang van zaken bijeen te kwaken, want de hele wereld wilde van de hoed en de rand en de lip verslag doen.

—

Even ten overvloede mijnheer Dick Duck: de foto bij dit stukje is gemaakt met AI en is dus niet een kopie van de lip van Katrien Duck. Dit om te voorkomen dat u ¡deWeek! van plagiaat beschuldigt.

Wij, alle grindtegels van Nederland, schamen ons diep. Wij schamen ons ervoor dat u overal, waar u ook kijkt, ons wel kunt zien. Tussen verdiepingen van flats. In heel veel tuinen vooral in Zoetermeer, Purmerend, Barendracht en Vleuten. Maar ook op stations. Heel veel huizen, kantoren en flats. En wat ons nog erger maakt is dat we nu ook nog grauw, groenig en viezig zijn geworden. Wij zijn grindtegels op leeftijd. En dat is te zien.

Wij waren de trots van de jaren tachtig, maar we zien nu ook wel in dat wij er eigenlijk niet hadden mogen zijn. Wij zijn lelijk. Wij zijn vervuild. Wij zijn eigenlijk niet op te ruimen omdat we met zo velen zijn.

Wij zeggen tegen heel Nederland: “Sorry, dat wij bestaan”.

Edoch, er moet ons toch ook een klein dingetje van het hart. Wij hebben onszelf niet gemaakt. De betonbedrijven hebben ons gemaakt en uw vaders en moeders hebben ons gekocht. Dat willen wij eigenlijk ook wel even kwijt. Wij zijn tot grindtegels gemaakten en kunnen er eigenlijk niet zoveel aan doen dat we zo verschrikkelijk lelijk zijn en u ons overal tegenkomt.

Toch snappen wij dat u zich aan ons ergert. Maar weet dat u met uw ergernis door elke grindtegel in Nederland wordt gezien en gehoord en begrepen wanneer u uw afschuw over ons uitspreekt. Wij begrijpen u, wij willen u ook begrijpen ondanks onszelf.

Namens alle grindtegels van Nederland: “Nogmaals sorry”!

Aan de Nederlandse Regering!

Ik las in de krant dat u een verkenner zoekt om Groenland te verkennen. Ik heb nogal een staat van dienst als verkenner en daarom stuur ik u deze verkennende sollicitatiebrief.

Ten eerste hoef ik niet te verkennen waar Groenland ligt. Ik ben er weliswaar nog nooit geweest, maar in groep 6 van de lagere school hebben wij bij Aardrijkskunde geleerd waar Groenland ligt en anders dan de meeste van mijn klasgenootjes van toen, heb ik onthouden waar dat is. Dat lijkt mij een enorme pré voor de functie van Groenlandverkenner.

Ten tweede zit het verkennen mij in het bloed en overigens ook in hart en nieren. Ik ben jarenlang verkenner geweest. Elke zaterdag gingen wij dwars door de Kaapse Bossen bij Doorn en ik was altijd degene die door de akela vooruit werd gestuurd om het juiste pad te verkennen; daar waar wij boomhutten konden bouwen, een brug over een kreek konden aanleggen, ons kampement konden opmaken en een vuur konden maken.  Ik heb, zeg ik zonder enige vorm van arrogantie, een neusje voor het verkennen.

Ten derde zou het mij persoonlijk goed uitkomen als u mij als verkenner aanwijst, omdat ik nog 7 gratis dagen tegoed heb van AirBnB. Voor mij is dit een uitgelezen mogelijkheid om die 7 dagen na afloop van mijn verkenning te declareren en zo mijn gratis dagen te gelde te maken. En het lijkt mij dat ik Groenland na 7 dagen wel verkend zal hebben.

Ik neem aan dat een van mijn opdrachten zal zijn om te verkennen hoe groen Groenland eigenlijk is. Of dat Groenland met een dikke Noordpoolse sneeuwlaag is bedekt en het beter Witland had kunnen heten. U kunt hierover deskundig advies van mij verwachten.

Ik zal als verkenner namens de Nederlandse Regering zorg dragen voor een oranjekleurige slee. Als u nog andere wensen voor heeft voor deze verkenningstocht, verken ik die graag met een van uw Ministers.

Vooruitlopend op een positief besluit, groet ik u als groenlandverkenner in spé.

Raymond Speur

De NS heeft zware weken achter de rug. Sneeuw en gladheid zorgden ervoor dat veel treinen uitvielen en dat de NS met een beperkte winterdienstregeling reed. ¡deWeek! vroeg de NS om een reactie en sprak met Trijntje Oosterwoud.

¡deWeek!: “Het waren nogal zware tijden voor de NS, niet?”

Trijntje: “Ja, natuurlijk was het zwaar, maar we hopen dat door de chaos steeds minder mensen de trein zullen gaan nemen.”

deWeek!: “Huh, wat bedoelt u?”

Trijntje: “Er wordt sinds Covid veel gemopperd op de NS omdat de treinen te vol zouden zijn, en het zijn heus niet alleen PVV-stemmers die ons dat vertellen.”

deWeek!: “En wat heeft dat met het winterweer te maken?”

Trijntje: “We hopen dat veel reizigers vanwege de chaotische winterse weken niet meer met de trein willen en de treinen minder vol worden?

deWeek!: “En wat als dat niet lukt?”

Trijntje: “De NS heeft een aantal projecten geïmplementeerd om minder mensen in de trein te krijgen. We verminderen bijvoorbeeld het aantal wissels bij Den Haag CS. Dit is een meerjarenproject dat voor enorme vertragingen en veel ontevreden reizigers zorgt. We gaan ervanuit dat veel van die reizigers nooit meer in de trein stappen.”

¡deWeek!: “Werkt dat….?”

Trijntje: “Als het niet werkt dan leggen we die wissels weer terug. Ook dat leidt weer tot allerlei vertragingen. Dan gaan we uitleggen dat de NS met meer wissels veel flexibeler kan inspelen op fluctuerende reizigersstromen.”

¡deWeek!: “En verder?”

Trijntje: “Soms laten we intercitytreinen gewoon een half uurtje tussen twee steden stilstaan. Het zijn per slot van rekening inter-cities. Dus we doen wat we beloven. We zeggen dan iets als: “Er is een koe op het spoor, we hebben mechanische pech of de spoorbomen werken niet.

¡deWeek!: “En verder?”

Trijntje: “Ja, tariefsverhogingen natuurlijk. Voor dit jaar hebben we prijzen extra opgekrikt. Door het winterweer en al die maatregelen zal uiteindelijk elke reiziger kunnen zitten en ook nog eens lekker aso zijn tas op de stoel naast hem of haar kunnen leggen.”

¡deWeek!: “Dankjewel Trijntje voor dit frisse inkijkje in de spoorwegen.”

Het nieuwe kabinet, nu nog in wording, werkt aan drie decreten om de problemen in Nederland snel en krachtig aan te pakken. Zo ´kan het wel´ aldus de toekomstige premier, ´met decreten´.

De kosten van de gezondheidszorg moeten met 25% omlaag en dat gaat deze ´regering in wording´ doen door ´Het Suiker Dieet Decreet´. Daarmee wordt de suikerconsumptie drastisch beperkt. Het decreet, in concept status ingezien door ¡deWeek!, bevat onder andere de volgende maatregelen:

• Er komt een suikervrije route in supermarkten van de ingang tot de kassa´s. Snoep bij de kassa´s wordt verboden en het vloeroppervlak van producten met suiker mag niet meer dan 15% van de totale oppervlakte beslaan.

• Klussersdrop is flauwekul en wordt verboden. Als een klusser wil snoepen tijdens het klussen, mikt hij maar een handje moeren en bouten in zijn strot.

• Stations zijn voor treinen en passagiers. Alle eettenten, mini-supermarkten, koffiebars worden gesloten. Je komt er voor de trein toch? Of niet soms? Anders had het station wel restaurant geheten of supermarkt. Maar zo heet het niet? Of wel soms?

• Een benzinestation, zoals de naam al zegt, verkoopt benzine. Het heet niet voor niets niet ´Vette hap in vette drab station´ noch ´Suikerstation´. Duidelijk toch!

Na het lezen van dit decreet vroeg ¡deWeek! zich af waarom de VVD akkoord is gegaan met dit soort linkse betutteling.

“Rust in de portemonnee wordt zo zelfs ruimte in de portemonnee”, aldus een VVD-woordvoerder, “dus wij zijn er erg blij mee”.

Lummelen en Slenteren. Twee rustieke plaatsjes op de Veluwe. Veelal gevuld met mosgroen geklede wandelaars. Of fietsers in ANWB-kleding, bij voorkeur op dezelfde fietsen en bij voorkeur in dezelfde fleece van Human Nature. Fietsers die nog via de ANWB-paddenstoelen hun weg vinden. Gezinnen met kleine kinderen. Pannenkoekrestaurantjes in overvloed. Kleine speeltuintjes voor de kinderen.

“Kom tot rust”, fluisteren Lummelen en Slenteren. “Ontdek ons”. “Onthaast.”

Dankzij Covid is er van dat beeld weinig meer over. De Nederlander heeft Nederland herontdekt als toeristische bestemming en een aantal Lummelse en Slenterse ondernemers heeft daar handig op ingespeeld.

Dat komt door een leemte in de bestemmingsplannen van beide gemeenten. Als je Slenteren uitrijdt staat daar het plaatsnaambord ‘einde Slenteren’. Pas 100 meter verder staat het plaatsnaambord ‘Lummelen’. Die 100 meter is een bestuurlijk niemandsland. Een vrijplaats voor die handige ondernemers.

In dat niemandsland zijn twee yoga-centra, een fitness, en een spa gebouwd. Tussen de hamburgertenten staan twee veganrestaurantjes. Er zijn mountainbikepaden aangelegd die ook worden gebruikt door cross-motorbikes. Er is nu zelfs een casino met rondom van die ‘leuke’, gegentrificeerde koffiebarretjes.

“Kom hier!” schreeuwen Lummelen en Slenteren nu. “Vergok je geluk!”. “Wees er snel bij!”. “Boek nu voor het te laat is!”

Koesterze (een Zeeuwse dorpje met vergelijkbare problematiek), Lummelen en Slenteren eisen bij de Raad van State dat hun verleden weer hun toekomst wordt.

De Ajaxsupporters zwaaiden al snel met hun witte zakdoekjes. Enkele supporters deden dat met hun volle en vergeelde zakdoek, waardoor er wat neuspulk op de toeschouwers op de lagere rijen dwarrelde.

Alleen van Den Bosch gewonnen in de laatste 5 wedstrijden. “De paal was een excuus en er waren hoopvolle dingen te zien geweest”, zei de trainer na elke teleurstellende wedstrijd.

De wedstrijd tussen de Godenzonen en de Palingvissers, ook de Rode Lantaarndragers van de Eredivisie, eindigde in een schamel gelijkspel.

“Tsja”, sprak de Algemeen Directeur van Ajax en hij opende hoofdstuk 14 van het Handboek Voetbalclichés. “Alleen van den Bosch gewonnen de laatste weken”. “De paal kan niet altijd het excuus zijn”. “De chemie in de groep ontbreekt”. En samenvattend zei hij: “Dit is niet des Ajax”. Hij bladerde nog even verder en zag dat hij alles wel gezegd had.

Toch zei hij nog iets dat hij niet uit het Handboek Voetbalclichés haalde: “De trainer heeft zijn hand overspeeld.”

“Wat bedoelt u daarmee?”, vroeg de verslaggever van Studio Sport.

“Fatsoen moet je Doen. Dat is de nieuwe organisatiecultuur van Ajax na de affaire Overmars. En het was onfatsoenlijk van Schreuder om Daley Blind geen hand te geven toen die naar Bayern München vertrok. Daarmee had de trainer zijn hand al overspeeld.”